Sonsuzluk Senfonisi

Ağustos böceklerinin pes perdeden
Senfoni sundukları bir Ağustos gecesi
Bir yaprak ilişti gözüme
Düşerken dalından bir güz öncesi
Anladım ki o dem
Yaprak toprağın, gül bülbülün
Ve varlık ölümün sevgilisi
Çocukken kaldırılırken dedemin cenazesi
Bir söz çınlar kulağımda
İnna lillah ve inna ileyhi raci’un
İşte bu cümleyle anladım ki
Yaşam Leylaysa ölüm Mecnun
Bir cümleye benzer hayat
İşte tam bu cümleye
Her fani, bir gelin gibi hazırlanır ölmeye
Ölüm ! Kimi için vuslat ve hatta şeb-i arus
Ve kimi için bir dehşet ve dahi kabus
Bir noktanın sırrında saklı sonsuz saadet
Evet sonsuzluk bir noktaya emanet
Hayat cümleye benzer ve nokta ölüme
Her noktanın ardından başlar bir yeni cümle
Nokta cümlenin ölümü ve ölüm cümle hayatın noktası
Bunu idrak edenin ne derdi olur ne ihtirası
Budur kanımca bir Ağustos böceğinin çatlarcasına haykırdığı hakikat
Ve budur varlığın en temel yasası
Çok şey anlatır duyana
Ey maddesinin enkazı altında kalmış sefil beşer
Bil ki Ondan geldi her şey ve O’na döner
Varlık ki bu hakikati her daim beyan eder
Sende söyle bu gerçeği gelmeden meçhul sonun
Zira özet bir sözdür o
İnna lillah ve inna ileyhi raci’un