Siir

Sonsuzluk Senfonisi

Ağustos böceklerinin pes perdeden Senfoni sundukları bir Ağustos gecesi Bir yaprak ilişti gözüme Düşerken dalından bir güz öncesi Anladım ki o dem Yaprak toprağın, gül bülbülün Ve varlık ölümün sevgilisi Çocukken kaldırılırken dedemin cenazesi...

Ey Vefa!

Ey vefa ! Gurbet acıtmadı beni Sen, bana gurbet olunca acıdı yüreğim Sıcak, soldurmadı güllerimi Sen gidince kurudu bahçelerim Ateş, yakmadı ellerimi Sen tutmayınca tutuştu ellerim Sen varken yoktu birşey Sen gidince oldu herşey Ey vefa ! Yusufu...

Kırıldıysa Yüreğinin Fay Hattı

Kırıldıysa yüreğinin fay hattı ve koptuysa içinde tufan enkaz altındaysa gökleri delen sevdan martılar küstüyse deryaya Konuşmaz olduysa bülbül gül ile Kapandıysa umudun perdesi makbere döndüyse umutlar Bitmez olduysa yollar Geçmez olduysa yıllar...